Wdzięczność dla wszystkich Darczyńców oraz realną zmianę, jaka dzięki Wam cały czas się dokonuje wyraził w liście ks. Piotr Gozdalski, dyrektor Ośrodka w Makululu.
Pisząc do Was z Ciloto, Makululu, chcemy przede wszystkim mówić konkretnie. To, co dzieje się na miejscu, nie jest efektem jednego projektu ani jednej decyzji. To proces, który trwa – i który jest możliwy dzięki Wam.
W ostatnich latach wspólnie zrealizowaliśmy szereg działań, które systemowo zmieniają warunki życia dzieci i młodzieży.
Najważniejszym z nich jest rozwój ośrodka Ciloto – domu dla chłopców, którzy wcześniej żyli na ulicy. Dziś to funkcjonujące miejsce opieki i wychowania: z zapleczem mieszkalnym, stałym wyżywieniem i codziennym wsparciem wychowawczym. To nie jest już interwencja kryzysowa – to stabilne środowisko, w którym można planować przyszłość.
Równolegle rozwijana jest infrastruktura edukacyjna w Makululu. Wyposażenie szkoły i stworzenie przestrzeni do nauki (w tym wyposażenie biblioteki) realnie zwiększyło dostęp do edukacji. Dla wielu dzieci to pierwszy moment w życiu, kiedy nauka odbywa się w warunkach, które w ogóle na to pozwalają. Uzupełnieniem tych działań był również zakup wyposażenia do laboratorium, dzięki czemu dzieci i młodzież mogą zdobywać podstawowe kompetencje, dziś niezbędne w dalszej edukacji i pracy.
Dużą pomocą było ostatnie wparcie, które pomogło nam pokryć wynagrodzenie dla opiekunów i ludzi pracujących na ulicy i przekonujących dzieci do zmiany stylu życia, porzucenia ulicy i zaczęcia nowego życia
Staramy się przygotować centrum na to, by stało się samowystarczalne. Powstała i została rozwinięta plantacja drzew owocowych, hodowla świń, kur niosek, kaczek, kóz, stawy rybne, które dziś w dużej mierze zabezpieczają potrzeby żywnościowe ośrodka. To ważny element, nie tylko obniża koszty funkcjonowania misji, ale buduje jej realną samowystarczalność i stabilność na przyszłość.
To elementy, które często są niewidoczne w komunikacji, ale bez nich nie da się prowadzić żadnej długofalowej pracy.
Prowadzona jest codzienna praca wychowawcza: powrót dzieci do systemu edukacji, wsparcie w nauce, budowanie podstawowych kompetencji społecznych. To proces, który nie daje natychmiastowych efektów, ale decyduje o tym, czy ta pomoc będzie trwała.
Ważnym kierunkiem jest także stopniowe usamodzielnianie młodych ludzi, przygotowanie ich do podjęcia pracy, zdobycia zawodu i funkcjonowania poza ośrodkiem. To kolejny etap, który wymaga zarówno czasu, jak i stabilnych zasobów.
Z naszej perspektywy najważniejsze jest to, że te działania tworzą spójny system. Nie jest to zbiór pojedynczych akcji, ale ciągłość: od wyjścia z ulicy, przez opiekę i edukację, aż po przygotowanie do samodzielności.
Dlatego chcemy jasno powiedzieć: Wasze wsparcie przekłada się na konkretne rezultaty, o których wspominamy powyżej.
Bez tego zaplecza żadna „misja” nie byłaby możliwa. Dziękujemy za zaufanie i konsekwencję. Za to, że wsparliście nas w sposób, który pozwala budować coś trwałego.
Z naszej strony tę pracę kontynuujemy odpowiedzialnie i długofalowo.
